Anlamsızlığın içinde kayboluyoruz, kaybettik.

Zaman zaman gelip gogsune binen bir kotu his, sikinti, bosluk nasil adlandirirsin bilemem.. Ama gelip asil agirligiyla coker ustune.
Bu seni farkli biri yapip, diger insanlardan ayirmaz.
Konusucak, anlaticak cok seyin olabilir, icinde sakliyor olabilirsin bu da seni farkli biri yapmaz.
Sen de herkes gibisin. Son nefesini veriyorken bunlari disari vuramadigin gercegiyle olecegini tekrar hatirlatirim.
5 yasindayken birini yarattim. Konustum, guldum.. Kendime guldum. Beni gerceklerle tanistiran biriydi.. Dogrulari ogrendim hepsini kabullendim fakat yanlislarimla yasami sectim.
Elbette gercek biri oldugunu soyleyemem. Kesinlikle benim hayali arkadasimdi. Boyle adlandirilir degil mi?
Ben hayallerde yasayan bir adamim. Buna ragmen dunyadaki en gercek adam oldugumu iddia edebilirim. 
Bir sure sonra hizla akan sokaklar, kosturan insanlar.. Yavasliyor. 
Insanlarin iyi taraflarini, iclerindeki isigi tukettigimi sanirdim. Yanilmisim. Insanlarin karanlik taraflarini tuketiyorum. Onlari sadece saf bir isikla yollarina devam etmelerini sagliyorum. Hayatima giren her insan bir muddet harika bir donem gecirir. Sorunlardan arinmis, kusursuz bir donem.
Bu iclerindeki isigi tuketmekten daha da tiksinc bir olay veya senin dilinle ‘kotu’. Benimle ortak noktalari iclerindeki karanlikti. Bir sure sonra hissetmeyecekler.. Tuketiyorum. Ve gidecekler.. Gitmek veya hayatindan cikmak.. Bu kavramlar karisik gelir. Ayriligi sunan bir adam, coktan gitmis bir kadina ayriligi sunuyor olabilir.. Kadin gucsuz dusecektir, oyle hissedecektir.. 
Ben bir uyusturucuyum. Belki egoist belki megoloman dersin ama bu boyle. Inan benden arinip yola devam edersen daha mutlu olucaksin. ‘Inan’ belki beni taniyorsan bu sozcuk sana cok tanidik geliyor olabilir. Ne zaman ‘inan’ ‘guven’ bana dedigimde yanildim ?
İnsanlarla sadece biraz karanlikla bag kurabiliyorum. Bag kurmak istemiyor olabilecegimden mi bu karanligi tuketiyorum. Yoksa cok mu ‘iyi’ biri oldugum icin mi.. Cevabi kabullenemiyorum. Bir cok cevabi kabullenemedigim gibi bunu da kabullenemiyorum.
Sectiginiz yol boyunca sizinle beraber gelemem.. İhtiyac duymayacaksin ama isteyeceksin. Sevgi bir ihtiyactir, istek degil. Sevgi olmadikca yan yana yurumenin ne anlami var. Ve sen hayranlikla, sevgiyi ayiramiyorsan ne anlami var. Soylesene bana - Beni neden seviyorsun ? Neden ozluyorsun ?
Insanlar bir sekilde dusundugu, anlatamadigi seyleri disari vurabiliyor. Bilgiyi sunabiliyor. 
Sen üret dostum. Ürettigin surece var olacaksin. Eger sansli ve ise yarar bir bilgiye sahipsen sonsuzluga uzanicaksin. 
‘Ve bana olumsuzlerin sonsuz acilari kaldi’...